Provincie Nan

De provincie Nan in het uiterste noorden van Thailand, een beetje weggedrukt tegen de grens van Laos, is er één van een landelijke schoonheid met rustieke Thaise charmes.

Als je in Thailand bent om te winkelen in grote shopping malls zoals in Bangkok of wilt genieten van een uitbundig uitgaansleven zoals in Pattaya, ga niet naar Nan. Het ligt ook niet aan zee, dus duiken of andere watersporten kun je in Nan niet bedrijven.

In Nan ga  je op zoek naar rust, naar tekens van de oude ongrijpbare cultuur in dit gebied dat eeuwen eerder vanuit het noorden het land is binnengewaaid. Het is een verborgen juweeltje waar toeristen een toevluchtsoord vinden om in alle rust de natuurlijke schoonheid en culturele geschiedenis te ervaren.

Geschiedenis

Nan, nu een provincie met nog geen half miljoen inwoners, ligt in een groene vallei tegen de grens van Laos aan. Door zijn relatieve nabijheid van Luang Prabang, de historische hoofdstad van het Laotiaanse Lan Xang koninkrijk, waren de  eerste kolonisten in het gebied uit  Lan Xang afkomstig.  Deze vroege kolonisten vestigden zich ongeveer 700 jaar geleden rond het huidige district Pua dat rijk is aan steenzoutafzettingen. De vroegste Nan heersers verenigden zich met de naburige vorstendommen in het koninkrijk  Lan Na. Het centrum van de macht in het gebied concentreerde zich zuidelijker in het vruchtbare stroomgebied  van de rivier Nan.

Nan’s geschiedenis, ontwikkeling en architectuur werden sterk beïnvloed door verschillende naburige koninkrijken, in het bijzonder Sukhothai, die een belangrijke politieke en religieuze rol in het vormgeven van de ontwikkeling van Nan gespeeld heeft.  Door de eeuwen heen echter werd Nan afwisselend gecontroleerd door Lan Na, Sukhothai, Birma en Siam, in die volgorde.

In 1558 werd de stad Nan veroverd en ontvolkt door de Birmezen. Tegen het einde van de 18e eeuw smeedde Nan een alliantie met het nieuwe in Bangkok gevestigde Rattakosin koninkrijk en bestond daarna als een semi-autonoom koninkrijk met een eigen monarchie van 1786 tot 1931.

Neem bijvoorbeeld de kruisvormige tempel Wat Phumin, waar ietwat vervagende muurschilderingen een eeuwenoude cultuur weerspiegelen. De speelsheid van de vrouwen op de muurschilderingen, gekleed in kleurrijke  pha-sin sarongs, zie je weer terug bij de kleding van de hedendaagse schoolmeisjes. Maar het meest bewonderd van de muurschilderingen is dat van een jong stel, dat lieve woordjes in elkaars oor fluisteren. Hieruit ontstond ook de toeristische slogan ”Ervaar het fluisteren van liefde in Nan”

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

28.08 | 23:31

de birmalijn is ook part geweest van mijn vader en twee ooms LOUIS ANTOINE STEPHAN INGRAM, ZIJN BROERS ... JIMMY FREDERIK LODEWIJK INGRAM,EN GEORGE PAUL

...
14.01 | 03:27

Het beste is via Skype: thaisestijlvillapark1947

Ben aanwezig van 02.00 tot 15.00 uur..Nederlandse tijd.
vriendelijke groet
Thaise Stijl Villa Park

...
13.01 | 22:06

Duidelijke taal.
Dank.
Geeft u ook individueel advies? Kan ik met u bellen via WhatsApp, messenger ofSkype?
Graag bericht,
Groet van Reinder

...
19.12 | 12:05

Wat te doen bij het overlijden van de Thaise vrouw, die geen rechten vanuit Nederland heeft?

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE